Camino Portugués #3: Mooie ontmoetingen en op naar Porto! | Reisverslag

In week 3 van mijn Camino Portugues loop ik van Mealhada naar Porto en Ponte de Lima, met mooie ontmoetingen, lange etappes en een mentaal pittige fase.

In de herfst van 2025 loop ik de Camino Portugués met als startpunt de Portugese hoofdstad Lissabon. Tijdens de wandeling hou ik een dagboek bij en dit zijn de reisverslagen van de derde week (Mealhandra – Porto – Ponte de Lima). Voorgaande week gemist? Lees dan: Camino Portugués #2: klimmen, zweten en genieten tussen Tomar en Coimbra.

Camino Portugués dag 14: asfalt happen en nieuwe ontmoetingen 

Terwijl ik zit te ontbijten in het hostel heb ik een korte ontmoeting met de Canadese Rob. Ze zijn er wel, die andere pelgrims! Toch blijft het een enorm verschil met de Camino Francés, waar je vrijwel elk uur van de dag iemand ontmoet. De uren erna zie ik helemaal niemand meer, ik ben er inmiddels aan gewend en kan mezelf gelukkig goed vermaken.

Op een heel klein stukje lekker ruikend eucalyptusbos in het begin na, wandel ik de gehele dag over het asfalt. Eerlijk is eerlijk, het is weinig inspirerend, maar het schiet wel flink op met de kilometers op deze manier.

Gelukkig blijft de voorspelde regen uit en loop ik lekker in mijn t shirt op de Camino. Ondanks het wat saaiere landschap kan ik er wel van genieten, qua temperatuur is het zoveel beter dan vorige week, het is nu 20 in plaats van 30 graden. 

De tweede koffiepauze is naast een prachtig met kleurrijke tegels bedekt kerkje. Daar tref ik Rob weer en we besluiten de resterende 8 kilometer samen te lopen. Wel heel fiijn, want het gaat vooral langs industrieterreinen en drukke autowegen. Rob is een fijne gesprekspartner, inmiddels met pensioen en heeft veel trails gelopen. Als we Águeda inlopen nemen we afscheid van elkaar, we slapen beide in een andere herberg. Het is een erg kunstzinnig stadje, de gevels hangen vol met kleurrijke paraplu’s en er zijn maar liefst 3 Bordalo II kunstwerken. 

In het hostel slaapt slechts een andere pelgrim; de Amerikaanse Terrence. We kletsen wat, eten samen en verder is het vooral lekker de voetjes omhoog en bedenken hoe de komende dagen eruit gaan zien. Porto is in zicht, maar het is nog een flinke kluif om er te komen, er zijn maar weinig overnachtingsplekken op de route. Maar dat is een zorg voor later.

• Van – naar: Mealhada – Agueda
• Aantal kilometers vandaag: 27
• Aantal kilometers totaal: 305
• Accommodatie: Albergue Peregrinos St Antonio de Agueda (geen reservering, gewoon aangeklopt)

Camino Portugués dag 15: afwisseling  en een herberg in de jungle

De dag begint op de door mij inmiddels gevreesde N1. De auto’s en vrachtwagens scheuren op hoge snelheid rakelings langs me heen. Ik moet de weg ook regelmatig oversteken en dat is niet heel prettig. Toch merk ik al snel dat het qua landschap en bezienswaardigheden een betere dag is dan gisteren. Ik zie bijzondere landhuizen die echt schitterend zouden zijn met een likje verf, middeleeuwse bruggen en knusse dorpjes vol katten die me nieuwsgierig aankijken. Af en toe komt zelfs de zon even achter de wolken vandaan, dubbel genieten. Ook mag ik weer stukjes door verschillende eucalyptusbossen, waar ik goed moet opletten om de grootste waterplassen te vermijden.

Halverwege tref ik Terence bij een supermarkt en lopen we samen verder. De kilometers gaan echt verrassend makkelijk vandaag en ik kan me nu echt niet meer voorstellen dat ik vorige week zo’n last had van mijn achillespees. Alle pijntjes zijn verdwenen en ik voel me sterk. Na zo’n 27 kilometer neem ik afscheid van Terence, hij gaat nog 12 kilometer door en ik heb hier in de buurt een herberg gereserveerd.

Het is een avontuur om er te komen. De herberg is namelijk in een oude watermolen, diep verscholen in het bos. Er staan gelukkig bordjes die de richting aangeven en de paadjes worden steeds smaller. Bij de watermolen word ik begroet door de Duitse eigenaar en het is echt een oase in het bos. Ruim opgezette slaapzaal, het geluid van de waterval op de achtergrond, een tuin vol mooie zitjes (kan er helaas geen gebruik van maken, want het gaat weer regenen) en een knusse keuken.

Rob komt een uurtje later ook aangelopen en we zijn de enige gasten. Het is een gezellige avond (met een lekkere maaltijd door de gastheer) en ik duik lekker vroeg onder de warme dekens. Wat een heerlijk rustig plekje.

• Van – naar: Agueda – Pinheiro da Bemposta
• Aantal kilometer vandaag: 28
• Aantal kilometer totaal: 333 (over de helft!)
• Accommodatie: Watermill Moinho Garcia (op de ochtend zelf gereserveerd via Booking.com)

Camino Portugués dag 16: oeps, per ongeluk 40 kilometer gelopen

Het is nog donker als ik samen met Rob de herberg verlaat. We moeten vandaag 36 kilometer lopen omdat er weinig accommodaties op de route zijn, daarom vetrekken we al om 7 uur. In het licht van mijn hoofdlamp zie ik een grote pad voor onze voeten springen. Cool! Gelukkig hoeven we nu niet door de jungle en zijn we al snel in de verlichte straten van Pinheiro da Bemposta. We steken in korte tijd twee keer mijn favoriete N1 over, maar daarna volgt een flink stuk over smalle wegen door dorpen. Sommige zien eruit als ze al 1000 jaar gebruikt worden, het begint een beetje op Galicië te lijken hier. Ik hou mijn regenjas aan vandaag, want het miezert een beetje.

De eerste cafestop is na tien kilometer in Oliveira de Azeméis. Een heerlijke pastel de nata en een galão, ik kan er weer tegenaan. Het is gelukkig iets droger als we het stadje verlaten en we vergapen ons aan de mooie kleurrijke gevels.

De kilometers erna gaan snel. Op en neer, van dorpje naar dorpje, veelal langs een spoorlijn. Over het landschap hangt een wolk, dus we zien er weinig van. Zelf houden we het gelukkig grotendeels droog. 

São João de Madeira voelt als een enorme stad. We passeren een ziekenhuis, een groot winkelcentrum en veel rotondes. Aan een pleintje in het centrum houden we onze tweede pauze, we hebben al 20 kilometer achter de rug. Het valt me op dat de kerkjes onderweg mooier en mooier worden, steeds meer kleurrijke tegels. Voor mij een teken dat we steeds dichterbij Porto komen.

De laatste kilometers duren voor mijn gevoel lang, veelal langs de drukke N1. Ik ben blij als we op vijf kilometer voor het einde nog een keer pauzeren. Het lukt me zelfs om in het Portugees een tosti te bestellen. Bijna huppelend vervolgen we onze tocht. Hernieuwde energie door de pauze en het is eindelijk echt droog!

Na ruim 40 kilometer komen we rond half vijf aan in Grijó. Van onze rekensom dat het vandaag 36 kilometer zou zijn, klopte niet veel. We zijn in ieder geval blij dat we er zijn en checken in in de gemeentelijke herberg. Basic, maar omdat er maar drie andere gasten zijn, hebben we de hele benedenverdieping voor onszelf. Lekker de voetjes omhoog!

• Van – naar: Pinheiro da Bemposta – Grijó
• Aantal kilometers vandaag: 40
• Aantal kilometers totaal: 373
• Accommodatie: Albergue de Peregrinos Paroquial São Salvador de Grijó (niet gereserveerd, gewoon binnengelopen)

Camino Portugués dag 17: op naar Porto!

Elke langeafstandswandeling heeft een paar mijlpalen en vandaag heb ik er eentje op de Camino Portugués: ik ben na een kleine 400 kilometer aangekomen in Porto! De wandeling vanaf Grijó is niet heel noemenswaardig, het regent vooral. Wel zie ik steeds meer Camino-tekens onderweg en daar verwacht ik er de komende week nog veel meer van te spotten.

Ik loop weer gezellig samen met Rob en voor we de stad inlopen is er nog een leuke klim in een groot park dat aanvoelt als een bos. Sommige paadjes zijn heel smal en ondanks de regen geniet ik er volop van. Het voelt lekker avontuurlijk.

Rond elf uur ‘s ochtends staan we op het uitzichtpunt bij de Ponte Luis I. Vanaf hier zie je Porto in al haar glorie en zelfs in de regen is het indrukwekkend. Iets waar ik wel even aan moet wennen zijn de grote groepen toeristen, het is een drukte van belang. 

We willen een stempel voor ons pelgrimspaspoort scoren bij de kathedraal, maar de rij is zo lang dat we maar naar het toerismekantoor ernaast gaan. Daar zijn we gelukkig meteen aan de beurt. Rob en ik lunchen samen in een veganistisch restaurant (Kind Kitchen, aanrader) en nemen daarna afscheid van elkaar. Ik ga morgen door met de Camino en hij blijft een extra nacht, ik ben heel benieuwd of we elkaar weer tegenkomen.

Ik heb een privékamer langs de Camino net buiten het centrum geboekt. Klein, maar fijn. Om de hoek zit een wasserette, dus daar maak ik dankbaar gebruik van. Daarnaast nog wat boodschappen en drink ik zelfs nog een drankje met Alan die toevallig ook in de stad is. Ik hou het kort, want ik merk dat ik ongelooflijk moe ben en ik heb echt wat me time nodig. Rond 8 uur lig ik met een pizza en een serietje in bed. Ontspanning ten top.

• Van – naar: Grijó – Porto
• Aantal kilometer vandaag: 19
• Aantal kilometer totaal: 392
• Overnachting: BREINER 28 (avond ervoor gereserveerd via Booking.com. Privékamer voor een goede prijs)

Camino Portugués dag 18: alleen starten met een nieuw hoofdstuk 

Deze nacht is de wintertijd ingegaan en nu is het een uur eerder licht. Ik voel me goed uitgerust als ik half 8 naar buiten te stap in de zon. Want ja, het is eindelijk weer eens zonnig vandaag! Gelukkig wordt het geen 30 graden, maar eerder iets van 20. Wat mij betreft perfect wandelweer en ik huppel Porto zo ongeveer uit. 

Zoals gewoonlijk bij grote steden op de Camino gaat dat natuurlijk langs veel drukke wegen. Genoeg mensen die dan een stuk met de bus of de trein gaan, maar ik moet en zal elke stap naar Santiago zetten. Ik vind het ook niet heel erg vandaag. Er zijn genoeg (brede) stoepen en af en toe staan er mooie kerkjes langs de route.

Vanaf Porto heb je de keuze uit verschillende routes en de belangrijkste zijn de Costa (kustroute) en de Central (door het binnenland). Lange tijd dacht ik dat ik de kustroute zou nemen, maar een paar dagen geleden had ik opeens een heel sterk gevoel dat het de central moest zijn. Aangezien ik met mezelf heb afgesproken dat ik deze Camino meer dan anders mijn intuïtie zal volgen, loop ik dus door het binnenland naar Santiago. Ik ben heel benieuwd wat het me zal brengen!

Omdat de Camino tussen Porto en Santiago veel populairder is dan het stuk ervoor, verwacht ik meer pelgrims te zien. Tot mijn verbazing zie ik de hele dag niemand. Zelfs niet tijdens mijn pauzes in cafés. Bijzonder!

Hoe verder ik van Porto raak, hoe groener het wordt. Kleine dorpjes wisselen elkaar af en de locals wensen me regelmatig “Bom Caminho”. Blijft leuk om te horen. 

Het is net twee uur geweest als ik aanklop bij Casa da Laura in het dorpje Vilarinho. Een kleine herberg met een grote tuin. Heerlijk voor een relaxmiddag in de zon. Ik denk nog even dat ik de enige gast ben, maar iets na vieren komt er nog een clubje pelgrims binnen (2 uit de Verenigde Staten, 1 uit het Verenigd Koninkrijk en een Portugese). Ze komen zeer enthousiast met veel bombarie binnen en ik moet daar uiteraard even aan wennen. Ze zijn wat jonger dan alle andere pelgrims die ik tot dusver heb gezien, maar het zijn stuk voor stuk leuke mensen. We leren elkaar kennen met een glaasje port (met dank aan de eigenaresse van het hostel) en gaan daarna wat eten in een café in het stadje. Een onverwacht gezellige avond!

• Van – naar: Porto – Vilarinho
• Aantal kilometer vandaag: 27
• Aantal kilometer totaal: 419
• Overnachting: Casa da Laura (niet gereserveerd, gewoon aangeklopt)

Camino Portugués dag 19: sfeerverandering

Voor het eerst tijdens deze Camino heb ik het mentaal even zwaar. Aan het weer ligt het niet, strakblauwe lucht en de temperatuur loopt op naar 20 graden. Het ligt ook niet aan het landschap. Veel groen, bossen en kleine dorpjes. Op papier is het de ideale wandeldag.

Toch voel ik me de hele dag neerslachtig. Op de Camino tussen Lissabon en Porto was ik helemaal in mijn element. Rustig, weinig commercie, lieve en bijzondere mensen, contact met de locals. Ik heb het gevoel dat sinds Porto alles anders is. Ik zie opeens overal aanplakbiljetten voor herbergen (kom hier slapen, we hebben een zwembad!), kilometerpalen die aftellen naar Santiago (ik wil niet weten dat het nog minder dan 200 kilometer is) en natuurlijk meer pelgrims. Qua demografie is het ook echt anders, eerder zag ik vooral solowandelaars, nu zijn het groepjes en koppels.

Nou is dat laatste op zich niet zo erg, maar ik merk dat de overgang van veel alleen en maximaal een (heel tof) iemand tegenkomen naar 10+ mensen per dag voor mij even te veel is. Ik wil nog even in mijn bubbel blijven, voel (nog) niet echt de behoefte om contact te zoeken met anderen.

Ik weet dat het een fase is en dat ik er even moet doorheen moet. Maar ik besluit wel om een privékamer in Barcelos te boeken en niet in een herberg te slapen. Barcelos is overigens een aangename verrassing, wat een mooi stadje! En op werkelijk elke straathoek staat een beeld van een haan.

Het was zeker geen slechte wandeldag, maar er is zeker een overgangsfase. De Camino is niet elke dag gezellig, mooi en leuk. Ook dat hoort erbij tijdens een langeafstandswandeling. Morgen is weer een nieuwe dag, een nieuwe start.

• Van – naar: Vilarinho – Barcelos
• Aantal kilometer vandaag: 29
• Aantal kilometer totaal: 448
• Accommodatie: Residencial Kuarenta&Um (Privékamer in een guesthouse, met grote gemeenschappelijke keuken – avond ervoor geboekt via Booking)

Camino Portugués dag 20: mijn intuïtie is de baas 

Als ik wakker word is het droog, terwijl het volgens de voorspellingen zou gaan regenen. Dat is nog eens een goed begin van de dag! Toen ik gisteren ging slapen, was ik nog van plan om langer te blijven liggen, maar nu spring ik op: ik heb zin om er wat van te maken vandaag!

Om half 8 zet ik mijn eerste stappen op de Camino, weer een stukje verder naar het noorden. Het duurt even voor ik Barcelos uit ben, het is een verrassend grote stad. De route voert daarna door verschillende dorpjes en ik heb het idee dat mensen wat vriendelijker zijn dan gisteren. Ik krijg de ene na de andere “Bom Caminho” te horen. Ik laat gisteren van me afglijden en besluit naar mijn intuïtie te luisteren vandaag. Als ik een korte wandeldag wil, stop ik, maar als ik zin heb om kilometers te maken mag dat ook. Ik heb nog niks geboekt, er zijn genoeg plekken om te slapen vandaag.

Af en toe begint het te druppen en trek ik mijn regenjas aan, om hem 5 minuten later weer uit te trekken. Vals alarm. Zo kom ik de eerste 20 kilometer door. Daarna begint het echt te regenen en loop ik een uur als een verzopen kat tussen de akkers en langs de kerken. Er zijn maar weinig restaurants op de route vandaag, maar het landschap wordt wel steeds mooier. Heel heuvelachtig met af en toe wat wijngaarden en opvallend veel schapen. 

Gelukkig komt Mr. Blue Sky aan het eind van de dag nog even door de wolken heen piepen en zie ik nog een mooie regenboog. Ik ben zowaar helemaal droog als ik mijn hostel in Ponte de Lima na 34 kilometer binnen stap. Een fijne plek en er is slechts een andere gast. Vandaag was een lekkere dag, ondanks de regen. Ik geloof dat ik mijn Camino vibe weer terug heb.

• Van – naar: Barcelos – Ponte de Lima
• Aantal kilometer vandaag: 34
• Aantal kilometer totaal: 482
• Accommodatie: Old Village Hostel (een paar uur voor aankomst gereserveerd via Booking)

De derde week had ik geen fysieke klachten, maar ging het mentaal iets minder. Gelukkig duurde dit niet al te lang. De afstanden die ik dagelijks loop worden steeds langer, het gaat vanzelf. Mooi om te merken dat ik steeds sterker wordt.

Lees verder: Camino Portugués #4: van Ponte de Lima naar Santiago, een week vol mijlpalen