PCT week 4: van Big Bear Lake naar Wrightwood | Reisverslag Amerika 2019

PCT week 4: van Big Bear Lake naar Wrightwood | Reisverslag Amerika 2019

Van Big Bear Lake naar Wrightwood: voor het eerst loop ik meer dan 100 mijl in één week en voel ik me sterker dan ooit op de Pacific Crest Trail.

Na een lastige wandelweek op de Pacific Crest Trail tussen Idyllwild en Big Bear Lake, voelt de route tussen Big Bear Lake en Wrightwood verrassend licht. Mijn lijf lijkt eindelijk te wennen aan het dagelijkse hiken en de kilometers vliegen voorbij. Het is voor het eerst dat ik meer dan 100 mijl in één week loop en ik heb het gevoel dat ik de trail nu echt in de benen begin te krijgen. Tijd voor een nieuw hoofdstuk van dit avontuur.

Een nieuwe start

Na Big Bear Lake valt mijn trail family grotendeels uit elkaar. Sommigen blijven langer, maar bij mij begint het alweer te kriebelen. Ik wil door. Voor het eerst begin ik echt helemaal alleen aan een nieuwe etappe van de Pacific Crest Trail. Niemand om me heen die ik ken, geen vaste groep. Spannend, maar ook wel fijn. Even helemaal mijn eigen tempo en ritme.

Terug op de PCT na Big Bear Lake

Ik vertrek rond 9 uur uit het hotel en neem een Uber terug naar de trail. Ik ben nog niet zo ver dat ik alleen durf te liften, dus dan maar even zo. Het is zeker een beetje onwennig, maar ergens heb ik er ook zin in. Het pad klimt langzaam omhoog en ik kijk nog een keer achterom naar het meer en de besneeuwde bergtoppen in de verte. Wat een uitzicht!

Uitzicht op Big Bear Lake vanaf de PCT

Onderweg kom ik verschillende mensen tegen, veelal onbekende gezichten, maar ook Ashley, het meisje uit Chicago dat ik de week ervoor ook al af en toe zag. We blijken ongeveer hetzelfde tempo te hebben en vanaf dit moment kamperen we bijna elke avond op dezelfde plek. Heel gezellig.

  • Aantal mijl gelopen op dag 23: 13.1
  • Totaal gelopen van de PCT: 279.2 mijl
Kamperen bij de PCT na Big Bear Lake

Kom maar op met die mijlen

Ik heb het ambitieuze plan om bijna 20 mijl te lopen vandaag, dus ik vertrek mooi op tijd. Ik loop vooral alleen, maar tijdens pauzes is er meestal iemand gezelschap komt houden. Het is een dag met weinig bijzonderheden en de kilometers (of mijlen) gaan snel.

Ik loop veel door de bossen en af en toe zandpad en een riviertje. Het is wel afwisselend en ik laat mijn gedachten in de vrije loop. Kamperen doen we met een flinke groep bij de rivier. Op deze plek zijn zelfs picknicktafels, een toilet en afvalbakken. Handig!

  • Aantal mijl gelopen op dag 24: 19.3
  • Totaal gelopen van de PCT: 298.5 mijl

In de canyon

Ik vind de grote groep van gisteravond niet zo heel fijn (er zitten een paar figuren bij die vrij respectloos zijn), dus ik vertrek vandaag extra vroeg. Ik ben al snel bij de 300 mijlpaal, wauw!

Mijl 300 op de PCT

Vanaf hier loopt de trail langs de rivier Deep Creek, dwars door een canyon. Een van de mooiste stukken van de trail tot nu toe. Ik kijk mijn ogen uit, wat is dit prachtig!

Ook is het hier meteen een stuk drukker, omdat er een paar warmwaterbronnen langs het pad liggen, die ook veel worden bezocht door dagjesmensen. Het is dus best wel druk op de trail, en aangezien ik de laatste dagen steeds met veel mensen om me heen loop (wat op zich prima is, maar soms heb je daar echt geen zin in), besluit ik de Hot Springs over te slaan en door te lopen. Ik lunch op een zandbank bij de rivier. Als ik mijn ogen sluit, heb ik het gevoel dat ik op het strand ben. Heerlijk relaxed!

Uiteindelijk kampeer ik met een paar andere hikers op een mooie open plek. Deze keer is het een fijn groepje, we eten gezellig samen en genieten van het kleurenspektakel van de zonsondergang.

Mooie lucht vanaf onze kampeerplek

Wat me ook opvalt: mijn lichaam went aan het ritme. Waar ik eerder meestal zo’n 12 tot 15 mijl per dag loop, tik ik nu zonder problemen twee dagen achter elkaar 19 mijl (zo’n 30 kilometer) aan. Dat geeft echt een boost.

  • Aantal mijl gelopen op dag 25 19.5
  • Totaal gelopen van de PCT: 318 mijl

Pizzabezorging op de PCT

Na twee dagen met meer dan 19 mijl ben ik wel een beetje gaar, merk ik. Vandaar dat ik het vandaag rustig aan doe. Ik vertrek dan ook vrij laat voor mijn doen (pas na half 8 ’s ochtends) en ben niet vooruit te branden. Het waait daarbij ook loeihard.

Pas bij Silverwood Lake zit ik er een beetje in. Dit is trouwens een bijzondere plek op de PCT: er is een picknickplaats waar je pizza kunt laten bezorgen! Nou ben ik dol op pizza, dus bestel ik samen met een paar andere hikers een paar grote pizza’s. Lekker hoor!

Pizza bij Silverwood Lake

Helaas valt ie niet zo goed en ben ik daarna heel misselijk… Ik loop nog een klein stukje verder en zet dan heel vlug mijn tentje op.

  • Aantal mijl gelopen op dag 26: 12.1
  • Totaal gelopen van de PCT: 330.1 mijl

Op naar McDonalds!

Gelukkig voel ik me de dag erna echt tien keer beter. En dat is maar goed ook, want op mijl 342 zit een ander hoogtepunt op de Pacific Crest Trail: een McDonald’s. Jullie verklaren me vast voor gek, maar als je elke dag 20 tot 30 kilometer loopt en je avondeten bestaat uit noodles met tonijn uit een zakje, dan is eten bij McDonald’s echt een culinair hoogstandje.

De McDonald’s ligt beneden in een vallei en de tocht ernaartoe had niet mooier kunnen zijn. De trail golft over de bergen (net een achtbaan) en in de verte is de besneeuwde bergtop van Baden-Powell goed te zien. Wat prachtig!

De McDonald’s is volledig overgenomen door hikers van de Pacific Crest Trail en ik zie veel oude bekenden, waaronder Paulo. Het is echt zo gezellig en ja, het eten smaakt ook erg goed!

McDonalds aan de PCT

Vlakbij de McDonalds zit een Best Westernhotel en ik trakteer mezelf daar op een nachtje. Douchen, kleding wassen, wat boodschappen doen bij het tankstation, chillen en Game of Thrones kijken (dat is serieus een grote uitdaging op de PCT, haha).

  • Aantal mijl gelopen op dag 27: 11.8
  • Totaal gelopen van de PCT: 341.9 mijl
Heerlijke hotelkamer op de PCT

De berg op naar Wrightwood

Een van de redenen dat ik besluit uit te rusten in de Best Western, is vanwege de 27 mijl die voor me liggen. Alleen maar bergop, en onderweg is geen water te vinden. Ik wil zo goed mogelijk uitgerust aan dit stuk beginnen. En dat lukt, want ik loop die dag 20 mijl. De afstand is al een record voor mij, maar dan ook nog eens met zo’n enorme klim (van 3000 naar 8000 voet, een stijging van meer dan 1500 meter). Ik voel me echt een superwoman!

Het is ook een fijne wandeldag, met veel afwisseling. Over en langs het spoor met lange goederentreinen, bijzondere rotsformaties, woestijn en dennenbomen. Samen met Ashley kampeer ik op de top, waarvandaan we een geweldig mooi uitzicht hebben (en waar ik uiteraard vergeet een foto te maken).

Ik heb helaas niet genoeg water om ’s avonds een kopje thee te zetten (zeker in koude gebieden is het fijn om iets warms te drinken), maar gelukkig ligt er wat sneeuw die ik kan smelten tot een heerlijk kopje thee. Smaakt best goed!

  • Aantal mijl gelopen op dag 28: 19.8
  • Totaal gelopen van de PCT: 361.7 mijl
Thee zetten met sneeuw

De perfecte hikertown: Wrightwood

De volgende ochtend wandel ik samen met Ashley naar Wrightwood. Het is slechts 7 mijl, maar wel een pittige! Er ligt op het pad hier en daar nog sneeuw (ijs), dus we moeten voorzichtig zijn. Onderweg komen we ook een paar skiliften tegen, zo leuk! Bij de weg naar Wrightwood aangekomen hoeven we niet eens te wachten op een lift (Wrightwood ligt 11 mijl van de trail), iemand biedt het spontaan aan. Handig!

Selfie in de skilift met Ashley

Aangekomen in het schattige dorpje (echt, alle dorpjes langs de trail zijn zo leuk!) voelt het als een soort hiker-reünie. Zoveel mensen die ik ken, en sommigen heb ik al tijden niet gezien.

Het stadje zelf is ook een grote hiker-oase. De mensen zijn supervriendelijk en werkelijk alle winkels hebben speciale delen voor hikers met zitjes, waar we onze backpacks kunnen stallen en elektronica kunnen opladen. Geweldig!

Even ontspannen in Wrightwood

We vermaken ons er prima en aan het eind van de middag gaan Ashley en ik terug naar de trail. We krijgen een lift van een 80-jarige veteraan (supervriendelijke man) en dat is meteen mijn engste lift tot nu toe. Hij is vooral druk aan het vertellen, slingert over de weg en eenmaal bij de trail aangekomen vergeet hij de handrem te gebruiken. Hij en Ashley zijn al uitgestapt, ik wil uitstappen en dan rolt de auto weg…

Gelukkig is er een klein heuveltje waar hij na een meter tegenaan botst en tot stilstand komt, dus we kunnen er gelukkig om lachen. De grootste avonturen beleef je off trail, haha! Je ziet dit verhaal trouwens ook terug in de vlog van Ashley, waarin ik veelvuldig te zien ben.

We kamperen op een oude camping met heel veel andere hikers. Het is onwijs gezellig, want iedereen heeft wel iets lekkers meegenomen uit Wrightwood.

  • Aantal mijl gelopen op dag 29: 9.9
  • Totaal gelopen van de PCT: 371.6 mijl
Bord op de PCT

Een nu is het tijd om te starten met mijn laatste 75 mijl op de Pacific Crest Trail, met een hele grote uitdaging: het beklimmen van de besneeuwde top van Mount Baden-Powell. Daarover meer in het volgende reisverslag.

Lees nu reisverslag #6: Van Wrightwood (mijl 369) naar Acton (mijl 444) | Mijn laatste week op de Pacific Crest Trail

Wil je meer over mijn avonturen in Amerika lezen? Kijk dan op deze pagina.

Meer lezen over de Pacific Crest Trail?

Wil je zelf meer weten over de Pacific Crest Trail of inspiratie opdoen voor een eigen avontuur? Neem een kijkje bij deze tips en bronnen.

Boekentips

Er zijn verschillende Nederlanders die de hele Pacific Crest Trail hebben gelopen en daar een mooi boek over hebben geschreven:

Lees voor meer boekentips dit artikel: Leuke boeken over de Pacific Crest Trail.

Tips op deze website

Ik heb mijn rondreis in Amerika helemaal zelf samengesteld. Op deze pagina kun je alle websites zien die ik gebruik voor het boeken van een onvergetelijke rondreis in Amerika.

Wil je meer mooie reisverhalen lezen? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief voor persoonlijke updates of kijk op de pagina met reisverslagen.

Deze website is mijn fulltime baan en zoals je je kunt voorstellen, brengt het onderhouden ervan kosten met zich mee. Als je iets boekt of koopt via de links in dit artikel of op deze pagina, help je mij enorm. Dankjewel voor je steun!

Co

Als introvert meisje uit de provincie droomde ik altijd al van lange verre reizen. Ik dacht dat het altijd bij dromen zou blijven, maar inmiddels reis ik 6 tot 8 maanden per jaar en wandel ik duizenden kilometers in de mooiste natuurgebieden. Op deze website lees je alles over mijn favoriete bestemmingen en wandelroutes.

Bekijk alle artikelen

Leave a reply

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

6 reacties