• Menu
  • Menu
Spannende momenten op reis

Spannende momenten op reis

Een spannend moment tijdens je reis, iedereen maakt dat wel eens mee. Hoewel het op het moment zelf nooit zo leuk is, levert het na afloop vaak wel de beste verhalen op. In deze blog deel ik zes spannende momenten die ik beleefde tijdens mijn reizen.

This article is also available in English.

Iew, een bloedzuiger op m’n been!

Op een regenachtige dag in de Filipijnen besloot ik om een wandeling te maken naar een paar watervallen. Van iemand anders had ik gehoord dat dit best wel de moeite waard was en dat het maar een korte wandeling zou zijn. Vanwege de regen was het nogal een glibberige bedoeling, waardoor het wat langer duurde. In de buurt van de watervallen kwam ik een vrouwtje tegen met een heel groot kapmes, die een stuk met me mee liep. Ze zei niet wie ze was en waarom ze mee liep, dus er gingen natuurlijk allemaal scenarios door mijn hoofd. Het bleek een ranger te zijn die iedereen moest registreren die naar de watervallen ging.

Het laatste stuk moest ik alleen doen, wat behoorlijk spannend was, want ik moest een rivier oversteken. Die was door de regenval veel groter dan anders en de stroming was dan ook behoorlijk sterk. Gelukkig lukte dit best goed en stond ik snel aan de overkant. Niet veel later stond ik bij de waterval een vreugdedansje te maken, I made it! Tot ik opeens iets voelde plakken in mijn knieholte, een bloedzuiger! In blinde paniek heb ik dat ding er af weten te krijgen en snel het water in gegooid, iew! Op de terugweg heb ik elke minuut mijn benen gecheckt, ik wilde niet weer zo’n ding vinden.

Taxirit op Cuba

Spannende momenten op reis - taxirit Cuba

Het ziet er geweldig uit, al die oldtimers op Cuba. Daar wil iedereen wel een ritje in maken toch? Dat dacht ik ook tijdens mijn eerste dag, tot het moment dat ik de auto in stapte. De chauffer reed met een noodgang door het drukke centrum van Havana en de auto zat vol met gaten. De grootste plekken waren gerepareerd met ducttape. Ik weet niet veel meer van die rit, behalve dat ik door de gaten in de auto het asfalt van de hobbelige weg onder me zag.

Eerste keer bij de Amerikaanse douane

Over de Amerikaanse douane had ik voor mijn eerste reis naar Amerika echt horrorverhalen gehoord. Moeilijke vragen waar geen eind aan zou komen en dan moet je maar hopen dat je een stempel krijgt en door mag lopen. Nou hadden wij ook nog eens het plan om door te reizen naar Cuba (dat was in 2013 nog niet echt toegestaan), dus daardoor was het nog eens extra spannend. We hadden er dan ook alles aan gedaan om niet in onze papieren te hebben staan dat we naar Cuba gingen, zo hadden we alleen het ticket naar de Bahama’s geprint om te bewijzen dat we Amerika weer gingen verlaten, maar niet dat we daarna verder zouden vliegen naar Havana. Uiteindelijk vroeg de vriendelijk douanier alleen wat we van plan waren en Florida en wenste hij ons een goede reis. Helemaal verbaasd stonden we een paar minuten later bij de bagageband, hadden we ons daar nou zo druk om gemaakt?

In een strandhut tijdens een tropische storm

Spannende momenten op reis - Strand Port Barton

Toen ik aankwam in het Filipijnse dorpje Port Barton dacht ik nog even ‘het valt wel mee met die tropische storm’. Ja, de regen kwam met bakken uit de lucht, maar meer dan dat was het niet. Tot ik ‘s nachts om vier uur klaarwakker in mijn strandhut lag te luisteren naar de bulderende wind, de zee (ik dacht alleen maar aan tsunami’s) en de regen die op standje waterval op mijn dak viel. De ramen had ik gebarricadeerd met stoelen, want ze sloten niet helemaal. Ik overwoog nog even om ook mezelf op te sluiten in de (iets stevigere) badkamer, maar gelukkig gind de wind op gegeven moment liggen en regende het daarna alleen nog maar. Mijn strandhut (die dan ook nog behoorlijk stevig was) stond nog prima overeind en de zee lag nog waar die moest liggen. Rond een uur of 12 ging de zon opeens schijnen, alsof er niks aan de hand was. Ik ben nog nooit zo blij geweest om de zon te zien.

Halsoverkop naar de medische kliniek

Tijdens onze reis door het zuidwesten van Amerika werd mijn reisgenootje Jess ziek. Ze was zo moe dat ze alleen nog maar kon slapen en miste daardoor een paar dagen van deze prachtige reis. Terwijl ik Angels Landing in Zion National Park beklom, kreeg ik op de top een appje (je hebt in Amerika vaak alleen bereik als je op de top van een berg staat) dat ze toch wel erg graag even naar de dokter wilde. Ik ben met een flinke gang weer naar beneden gegaan, verzwikte bijna m’n enkel, maar gelukkig ging dat net goed. Het was wel erg onhandig geweest als we opeens allebei naar de dokter moesten gaan.

Bij de receptie van ons hotel vroeg ik naar de beste optie en gelukkig (het was zaterdag) was de enige medische kliniek in het dorp op die dag open. Het dichtstbijzijnde ziekenhuis? In Las Vegas, op dik vier uur rijden. De medische kliniek was gelukkig maar drie minuten rijden en daar werden we meteen goed geholpen. Jess werd uitgebreid onderzocht en gelukkig hoefden we niet door naar het ziekenhuis (al dacht ik dat wel even). We kregen een receptje mee voor wat medicijnen en reden naar de dichtsbijzijnde apotheek (die ook nog een half uur verderop was). Gelukkig ging het daarna in no-time weer beter en konden we eindelijk weer samen mooie wandelingen gaan maken en genieten van de rest van de reis!

Help, die walvis is groter dan de boot!

Spannende momenten op reis - walvis Whitsundays

Tijdens mijn reis in Australië deed ik een van mijn mooiste tours ooit: een meerdaagse zeiltocht langs de Whitsunday Islands. Elke dag snorkelen bij het Great Barrier Reef en de witste stranden die ik ooit had gezien, genieten! Het was net walvissenseizoen, maar ze waren nog niet gespot. Toen we op de laatste dag terugvaarden naar de haven, zag onze kapitein er opeens eentje zwemmen in de verte. Je zag niet zoveel, alleen af en toe en fontein van water. De kapitein vaarde wat meer in de richting van de walvis, al mag je niet te dichtbij komen (minimaal 100 meter afstand geloof ik). We zagen hem niet meer, dus draaiden weer om in de richting van de haven.

Opeens begon iemand te wijzen en te schreeuwen, we zagen een grote donkere vlek vlak langs de boot zwemmen en omhoog komen! ‘That’s just a baby’ zei de kapitein, en waar is mama? Die besloot om vervolgens onder onze boot door te zwemmen en dat was best wel even spannend. De walvis was namelijk 18 meter en onze boot 15 meter. Gelukkig kwam ze pas achter de boot boven water, anders was onze boot doormidden geweest. Op het moment zelf was het best wel cool en was ik niet echt angstig, maar achteraf hoorde ik van de kapitein dat hij doodsangsten had uitgestaan. Zo’n moederwalvis kan namelijk een boot best wel zien als iets wat haar kleintje kwaad kan doen, het had dus ook heel anders af kunnen lopen.

Welke spannende momenten heb jij beleefd tijdens je reizen?

Vond je dit een leuk artikel? Deel 'm via onderstaande knoppen.
  • 8
  • 5
  •  
  •  
  • 12
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    25
    Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

11 reacties